Ziek

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik geschreven heb. Toch heb ik al veel meegemaakt.
Onder andere het rondleiden van een collega van mijn vader. Dit was erg leuk, we zijn naar Vysehrad geweest en we hadden erg mooi weer. Daarna hebben we heerlijk gegeten in het Louvre.

De volgende dag kwamen ze nog eventjes bij mij langs om een boek te brengen die mijn vader had meegeven. Ze hadden een plastic-tas en ik vroeg of ze al gewinkeld hadden. Nee, nog niet en aan het einde zat er een cadeau voor mij in. Een tosti-ijzer en niet zo maar een, maar een Tefal en van roestvrij staal. Dit was niet nodig geweest, maar toch erg leuk. En we hebben het tosti-ijzer al veel gebruikt en deze maakt lekkere tosti's.

Afgelopen week was wat saaier, ik heb de griep gekregen. Echter deze is alweer bijna weg. En het was een vervelende griep, want elke keer dacht ik dat de griep weg was en een uur later was de griep er weer. Maar de griep heerst echt in Praag, dus ik ben blij dat ik ervan af ben. Verder is er niets bijzonders gebeurt. Wel kan ik mede delen dat ik met Pasen naar Nederland kom, waar ik erg naar uit kijk.

Wintersport

Afgelopen weekend ben ik voor het eerst op wintersport geweest. Het is koud, heet, nat, het doet pijn, het is eng, maar het is ontzettend gaaf! En het is snowboarden.

Een van de weinige momenten dat ik rechtop stond.

Op woensdag vertrok ik samen met Vitek naar Hradec Kralové. Hier gingen we eerst naar zijn ouders, waar we overladen werden met eten en drinken. Na het diner zei de moeder van Vitek: 'Jullie zien er hongerig uit.' En toen ging ze eieren bakken, ik heb haar dan vooral in de keuken gezien. De volgende dag gingen we naar het busstation van Hradec Kralové waar we al werden opgewacht door de jeugdgroep van de kerk met wie we naar de bergen gingen. Het waren allemaal Tsjechen, dus ik moest ook af en toe Tsjechisch praten. Het was voor mij heel bijzonder om met een bus de bergen in te rijden en dan de sneeuw tegemoet te gaan. We kwamen uit bij een heel mooi huisje dat aan een beekje lag en waar wij zouden verblijven. De bedden waren niet comfortabel en de wasmogelijkheden waar ook niet echt heel goed, maar het was wel heel groot en we hadden een goede keuken en het was gezellig.

Vitek en ik met snowboards

De eerste dag hebben we direct een wandeling gemaakt in de bergen. Voor de Tsjechen was dit alles vrij normaal, maar voor mij was het toch heel bijzonder. Er werd elke avond goed gekookt en lekker gegeten. De volgende dag was voor mij nog spannender, want ik zal voor het eerst in de bergen gaan snowboarden. Voor de Tsjechen was het heel raar dat je in Nederland indoor kan snowboarden en daar had ik al twee uur ervaring. Vitek had dan ook gezegd dat ik gewoon de berg af moest gaan, dus met een paar van zijn vrienden ging ik de berg af en ik ging snel en nog sneller. En hoe ik moest remmen wist ik niet, uiteindelijk maar gevallen. De vrienden van Vitek waren het niet met hem eens en zeiden dat ik maar een paar lessen moest gaan volgen en dit was ik met hun eens.

Het weerwolvenspel

De hele groep bij het huisje

Dus toen ging ik naar een Škola, en ik vroeg om een leraar die Duits of Engels sprak en ze zeiden dat die er was en dat die beide talen sprak. Nou dat klopt, hij sprak Engels en Duits door elkaar. Maar gelukkig begreep ik het, hoewel hij knieën strekken en buigen door elkaar haalde. En toen kwam Vitek eraan en zei dat we na mijn les de berg afgingen. OK. Eerst mocht ik een pauze, want het was erg vermoeiend. En toen samen met Vitek naar boven, waar ik pas de stoeltjeslift uitkwam toen de lift alweer op de terugweg was en ik niet echt goed terecht kwam. De lift werd stilgezet, maar gelukkig was er niets met mij aan de hand. En toen weer naar beneden, gelukkig had ik nu geleerd hoe ik moest stoppen en dat ging aardig goed, dus ik ging remmend de berg af. Vitek was een erg goede leraar.

Ook hierna ging het steeds beter en kon ik steeds beter controle houden over mijn board en ik durfde ook steeds iets sneller. Wel vond ik achteruit snowboarden op een of andere manier plezieriger dan vooruit. Dan hoef je namelijk niet de diepte in te kijken. Op sommige stukken had ik het idee dat ik echt snel ging, maar toen ik de video terugzag, vond ik dat het er toch een beetje sloom uitzag. Toch vond ik het heel gaaf!

Eten bij de familie Hlasek

Ook 's avonds was het heel gezellig en we hebben veel spelletjes gespeeld en er was twee keer een lezing van een predikant wat erg interessant was. Ook heb ik geprobeerd om het weerwolvenspel in het Tsjechisch uit te leggen en te leiden, maar dit was helaas te moeilijk. In het Engels was het gelukkig ook een groot succes en we hebben dat nog meerdere avonden gespeeld.

Na de wintersport weer terug naar de ouders van Vitek waar we weer heel veel eten kregen en drinken. Ik kreeg aan het einde nog een fles wijn uit hun wijnkelder en ik mocht nog een keer terug komen. De terugreis naar Praag was minder comfortabel. Op de een of andere manier doet een bus er 2 uur over om 80 kilometer af te leggen en de trein schijnt nog langzamer te zijn. Helaas moest ik die twee uur op de grond doorbrengen en na de spierpijn van de wintersport was dat niet heel prettig.


Als de vrienden van Vitek dit ook lezen dan bedankt voor het weekend!

Berlijn

Afgelopen donderdag ben ik naar Berlijn vertrokken. Helaas heb ik geen foto's, want onderweg kwam ik er achter dat de camera het niet deed. Ik zal alles zo beeldig mogelijk proberen te vertellen. We vertrokken donderdagochtend zeer vroeg, toch was ik al klaar wakker. Net over de grens werden we aangehouden door de Polizei, we moesten ons paspoort laten zien. Helaas Jozefina had die niet meegenomen, gelukkig kon ze met haar biebpas van de universiteitsbibliotheek in Chicago toch de grens over, het waren aardige politieagenten.

In het hostel aangekomen, Generator, een echte hostelfabriek, kregen we een kamer voor 8 personen. Ik had toch echt een kamer voor vier geboekt, onze eigen kamer en die wilde ik dan ook. Dus naar beneden en er bleek geen kamer meer vrij te zijn, dus ik zei dat ik het hier niet bij liet zitten. Toen heb ik de ANWB gebeld en die zouden alles gaan regelen. Helaas/gelukkig was het hostel vol en moesten ze op zoek gaan naar een andere accommodatie, waarbij wij al eisen gingen stellen aan de eigen accommodatie, eerst zouden we in het IBIS terecht komen en al gauw het Kempinski, maar dan wel met iedereen een eigen badkamer met jacuzzi. Ja, je bent een weekend weg of niet. We hadden de bagage al naar het Kempinski gebracht en toen belde de ANWB dat ze toch een plaatsje hadden kunnen regelen in ons eigen hostel, helaas zonder jacuzzi, maar wel in onze eigen kamer.

Na weer terug te zijn geweest in het hostel, gingen we naar de Rijksdag. Hier werden we voor terroristen aangezien, omdat het code rood was en we niet rond reden in een grote zwarte mercedes. We mochten er dus niet in. De politie zelf nam het allemaal niet zo serieus. Verder was het DDR-museum heel erg interessant. Dit was een klein museum, maar we hebben elke letter gelezen en de tentoonstelling was ook heel toegankelijk gemaakt. Er zat zeer veel humor in en ook de Duitsers die we gesproken hebben en de DDR hebben meegemaakt gaan daar zeer luchtig mee om. Nu hadden de mensen het in de DDR niet heel slecht. Jozefina uit Albanië had geloof ik een beetje moeite dat het communisme met zoveel humor werd tentoongesteld. Volgens mij komt dit ook, omdat de Duitsers het niet echt heel slecht hebben gehad. Hoewel ze het misschien wel het moeilijkst hebben gehad, omdat ze als land ook van elkaar gescheiden waren en altijd het vergelijk hadden met hun rijke landgenoten, waar het slechte imperialisme was, maar waar de mensen op een of andere manier toch in betere auto's rond reden en waar ze ook chocola hadden die niet naar karton smaakt.

Een ander hoogtepunt in Berlijn is het KaDeWe, het Kaufhaus des Westens. Geweldig! Op de zesde verdieping (eten) ben je in de zevende hemel. Zo veel delicatessen die je overal mag proberen en dan eigenlijk ook moet kopen. We hebben daar taart gegeten en elke hap was geweldig en nog wat luxe producten ingeslagen om mee te nemen naar Praag. (kaas en drop)

De terugreis was goed en we zijn niet meer aangehouden door de politie, dus we konden in een keer doorrijden naar huis, waar ik niet lang zal blijven, want woensdag dat is alweer morgen, ga ik naar Hradec Kralové. Het huis van mijn huisgenoot, vanaf daar gaan we de volgende dag op wintersport ergens in de bergen van Tsjechië, maar ik weet nog niet waar. Ook is iedereen Tsjechisch, dus dan moet ik een heel weekend alleen Tsjechisch spreken wat natuurlijk ook een goede oefening is. Ik ben van plan om het weerwolvenspel in het Tsjechisch te gaan doen. Vlkodlaci! In mijn volgens bericht horen jullie of dat gelukt is.

Othello

Afgelopen week is er niet veel bijzonders gebeurt, het leven gaat gewoon zijn gangetje. Wel ben ik voor het eerst bij een ballet geweest. Dit was Othello. Othello hebben we ook op de middelbare school gespeeld met drama, dus ik dacht dat het misschien wel leuk zou zijn om deze in een echt theater te zien.
Helaas was het niet echt leuk, waarschijnlijk omdat het stuk niet geschikt is voor ballet of dat ik ballet niet leuk vind. Dat weet ik niet.

Verder ben ik nog steeds bezig met het schrijven van mijn werkstuk, die ik vandaag heb afgerond. Alleen de conclusie moet over, want daar ben ik nog niet tevreden over. Ook ben ik begonnen met me in te lezen voor mijn bachelorscriptie en daarvoor lees ik onder andere een boek over de geschiedenis van Europa na de Tweede Wereldoorlog. Ik ben ongeveer bij bladzijde 300 en we zijn nog niet verder dan 1948, misschien dat dit hele lange jaren waren. Maar het boek is ongelooflijk interessant en benoemt zeer veel verschillende thema's. Het boek leest als een thriller. En op de middelbare school vond ik de Tweede Wereldoorlog altijd een beetje te veel benoemd, maar nu kan ik daar op terug komen. Deze oorlog heeft namelijk het huidige Europa gevormd en veel van de rest van de wereld en dan niet alleen op politiek niveau.

Ook hebben we gisteren een nieuwe bewoner op onze verdieping. Ze komt uit Engeland en ze praat de hele tijd. Gelukkig houdt ze van schoonmaken en ruikt de hele vijfde verdieping naar schoonmaakmiddel. Ik hoop dat er snel nog meer medebewoners komen, want het is nu wel erg leeg. Nina vertelde dat ze op donderdag weer zou terugkomen en zij is bijna een maand in Duitsland geweest. Ik zal haar dan niet zien, want dan ga ik naar Duitsland. Ik ga naar de stad die jaren verdeeld is door oost en west. Ich bin ein Berliner.

Bier en Tsjechië

Dit was een filmpje die mijn huisgenoot liet zien en die jullie ook moeten zien:

Weekend met Janice, Tom en Sarah

Na Wenen ben ik druk bezig geweest met mijn werkstuk over een Duitse predikant in het Sudetenland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is erg veel werk, maar het is erg leuk om er aan te werken.

Iets anders opvallends wat ik hoorde was dat de Tsjechische mensen denken dat de Nederlanders die hier wonen geld krijgen van de Nederlandse overheid om hier een huis te kopen. Dit is omdat Nederland bang is dat zij in de toekomst overstroomt en daarom willen ze dat hun bevolking een huis in het buitenland heeft, dus subsidieert de Nederlandse overheid dit.

Dit vond ik erg grappig en wilde ik graag met jullie delen.

Ook heb ik de afgelopen van veel mensen afscheid moeten nemen, het was het einde van het semester en veel vrienden gingen weer terug naar hun eigen land, maar we weten dat we elkaar weer een keer terug zien. Het was de afgelopen dagend dan ook erg rustig in mijn huis, ook omdat de Tsjechen vakantie hadden en zelfs in de stad was het ongelooflijk rustig.

Dit zijn wij in het theehuis

Gelukkig kwamen er dan ook vrienden uit Nederland, wat erg leuk was. Ik heb ze opgehaald van het vliegveld met de limousine, dat wilden ze graag dus dan doe je dat. Toch zijn die anders dan in Nederland, bij ons in Tsjechië noemen ze de limousines namelijk autobus. Maar ze zijn wel comfortabel en rijden frequent. 

Ook hadden ze natuurlijk het geluk dat ze in een prachtig penthouse mochten verblijven en het was erg handig dat ik drie badkamers heb. Ik was altijd als eerst wakker en Tom, Janice en Sarah konden dan tegelijk douchen zodat we niet op elkaar hoefden te wachten. Het was toch opvallend hoe vertrouwd het was om elkaar te zien. We hebben veel tijd doorgebracht met eten, koken en spelletjes spelen. Ook werd er door ons veel taart gegeten. 

Het was kortweg een heel erg leuk weekend en daar bedank ik ze dan ook graag voor, dus bij deze Bedankt. 

Ook heb ik afgelopen week iets vreemds meegemaakt. In de ochtend kwam de conciërge met twee mensen bij mij aan de deur om te vragen of ik in Maart mijn kamer uit zou willen, omdat deze twee mensen graag in mijn kamer zouden willen wonen. Ik snap natuurlijk dat mensen in mijn kamer willen wonen, maar ik wil er ook graag zelf wonen. Ik zei dat ik er nog even over na zou denken en toen ik goed wakker was, heb ik besloten om gewoon zelf in mijn kamer te blijven wonen.

Aankomende week ga ik weer verder werken aan mijn werkstuk en ik hoop een begin te maken aan mijn scriptie.

Weekend Wenen

Het hotel waar we overnachtten.

Zoals jullie hier kunnen lezen, ben ik dus in Wenen geweest. Helaas heb ik hierdoor wel de eerste Praagse Lente van het jaar gemist, want het weer hier was schitterend, het was echt heel erg warm en zelfs in  de avonden koelde het niet heel erg af. Met de zon erbij was Wenen misschien nog wel mooier. Ik ging samen met Marcel naar Wenen en we vertrokken samen om 6.38 uur vanuit Praag met de trein naar Wenen. Voor de middag waren we in Wenen. We konden geen taxi vinden, dus toen moesten we de metro nemen naar het hotel, wat uiteindelijk natuurlijk veel leuker is dan een taxi. In het metrostation werden we al begroet door de Weense Wals, met kon daar naar het Opera Toilet en de muziek daarvan galmde door het hele station.

Uiteindelijk waren we bij het hotel aangekomen en dit was een zeer luxueus hotel, het zag er erg stijlvol uit en het was ook nog eens heel mooi gelegen. Ook de kamer was zeer groot en ik vond het leuk om weer eventjes naar de televisie te kunnen kijken en weer in een goed bed te slapen. Dat heb ik in Praag niet. Nadat iemand voor ons de koffers naar de kamer had gebracht (die ik een fooi moest geven en Marcel zei dat 10 euro normaal was) gingen we naar Schloss Schoennbrunn, gelukkig werden we zeer vriendelijk door het hotelpersoneel uitgezwaaid. Schloss Schoenbrunn is ongelooflijk groot, er is ongelooflijk veel weelde en het is ongelooflijk dat er ooit iemand heeft gewoond. Toch is het erg raar dat wij nu naar iemands huis staan te kijken en dat wij het leuk vinden om de wc van de keizer te zien. Het is wel allemaal ontzettend interessant en het is raar om te bedenken dat Oostenrijk een eeuw geleden nog een heel groot rijk was, zelfs een van de belangrijkste grootmachten in Europa. Nu is het slechts een klein land, maar er is nog steeds veel glorie te zien van de tijd dat Oostenrijk een grootmacht was.

Het gigantische paleis van de Habsburgers

Verder hebben we natuurlijk alle bekende gebouwen gezien die we in Wenen konden vinden. Ook culinair hebben we ons aan de Oostenrijkse gewoontes gehouden: Sachertorte, Wiener Melange, Wiener Schnitzel, enz. Het leukste om te zien vond ik waarschijnlijk de Naschermarkt. Hier heb je oorspronkelijk de markt waar alle producten uit het Oostenrijk-Hongaarse rijk verkocht worden. Tegenwoordig is er nog meer aanbod en het is een beleving van geuren, kleuren, proeven en gezelligheid. Een geweldige markt. Ook het Leopold museum was erg mooi om te zien, qua architectuur, maar ook de kunst die aangeboden wordt.

Verschil Praag-Wenen
Ik vind dat ik even een vergelijking moet maken tussen Praag en Wenen. Praag is een stad die de gouden periode had in de Middeleeuwen en dat zie je nog steeds. Verder kun je in Praag echt zien dat het communistisch is geweest, terwijl het toch veel kapitalistischer is dan Wenen. Wenen heeft heel duidelijk onder de Habsburgse keizers een bloeiperiode gehad en de gebouwen zijn echt enorm, ook kun je zien dat Wenen de hoofdstad was van een veel groter rijk. Er was in Wenen gewoonweg veel meer geld, er zijn zoveel grote, enorm mooie klassieke gebouwen. Ook kan men in Wenen beter winkelen, de mensen zien er stijlvoller uit en het is in Wenen ook veel goedkoper. Praag is qua winkelen duur en er is minder aanbod.

Vergelijking Hoogeveen-Wenen-Praag

Een prachtig schilderij van Kadinsky

Qua winkelen kan men dus goed terecht in Wenen. Echter er is een nadeel: het gaat allemaal zo snel dicht in Wenen. Om 6 uur was er bijna geen winkel meer open en geen supermarkt. Voor iets te eten moest je een restaurant in gaan, een broodje kopen aan de straat is bijna onmogelijk. In Praag is alles tot zeer laat geopend. Dan zondagochtend: In Wenen was de grootste winkelstraat leeg, het leek alsof we in Hoogeveen rondliepen, je kon een speld horen vallen. In Praag hoef je er geen rekening mee te houden en is alles gewoon altijd open. En dat is toch wel heel fijn!

Op zondag moesten we al weer naar huis en het is toch altijd fijn om weer naar zo'n mooie stad als Praag te mogen terugkeren. In Praag had ik geen tijd om mijn spullen uit te pakken, want de zelfde avond zouden we nog de verjaardag van Erik vieren. We hadden een boek meegenomen en hadden gezegd dat we het graag eens met hem over bladzijde 24 wilden hebben volgende week. Erik was erg blij met zijn kookboek over de Oostenrijkse keuken.

Een heerlijke Wiener Schnitzel

Aankomende weken heb ik geen college, maar we hebben een soort toetstenweek. Helaas heb ik geen toetsen, ik moet echter wel een werkstuk schrijven en dit wordt een biografie. We moeten hiervoor veel naar het archief en het is leuk om veel oude documenten door te kijken. Verder heb ik al 20 ECTS binnen en aan het einde van dit semester, met dit werkstuk hoop ik 32 ECTS te hebben gehaald.

In mijn volgende blog komen de antwoorden van mijn Tsjechische Woordenquiz 2.