aankomend weekend

Het leven in Praag gaat ondertussen zijn gewone gangetje, wel is de winter nu echt gekomen. Hoewel ik dit al eerder dacht en het afgelopen weekend toch nog 18 graden was geworden. Helaas verwacht ik voor komend weekend wat slechter weer en dit is extra jammer, want er komt hoog bezoek.

De eerste delegatie komt aan op donderdag en worden door mij persoonlijk op gehaald van de luchthaven, dit zijn mijn ouders. De tweede delegatie komt op vrijdag en wordt ook door mij persoonlijk opgehaald op het centraal station en deze delegatie bestaat uit mijn  broer.

Mijn broer krijgt daarbij de eer om bij mij in mijn appartement te verblijven, terwijl mijn ouders het met een minder verblijf moeten doen: het hotel Pariz. Hoewel iedereen in Praag toch zeer onder de indruk is als ik zeg dat mijn ouders daar verblijven. En het is ook een zeer mooi hotel en de mensen zijn erg vriendelijk.  

• Hoe ik dat weet?
• Ik ben er al geweest.
• Waarom ik er al ben geweest?
• Mijn moeder viert in Praag haar verjaardag en dat kan natuurlijk niet in een gewone hotelkamer.

Meer kan ik helaas niet zeggen, want het gevaar bestaat natuurlijk dat mijn moeder de blog nog voor morgen gaat lezen. Lezer, wilt u meer weten dan verwijs ik uw gewoon door naar mijn blog van volgende week.

En als mijn ouders dit nog lezen en mijn broer: Een goede reis naar Hoofdstad Praag!

Presentatie: de ondergang van een christelijk Hongarije 1919-1944

Afgelopen maandag had ik mijn presentatie over de ondergang van een christelijk Hongarije en dit ging vooral over het antisemitisme van de hongaarse kerken tegen de Joden. Bijzonder en bijzonder moeilijk aan deze presentatie was dat het in het Duits was. Op zich niet een groot probleem, alleen mijn bronnen waren in het Engels. Toch was het gelukt en was ik zeer tevreden over de presentatie.

Erg verrassend voor mijzelf was dat het antisemitisme in Hongarije veel eerder was dan in andere delen van Europa. Dit is extra verrassend door het feit dat de Hongaren voor de Eerste Wereldoorlog juist zo liberaal waren ook ten opzichte van de Joden. Er woonden dan ook zeer veel Joden in Boedapest, o.a. nog te zien aan de vele synagogen daar en ook de grootste synagoge van Europa en de tweede van de wereld.
Echter na de Eerste Wereldoorlog kwam er een ommekeer en waren het vooral de kerken die antisemitisch waren. Zij wilden terug naar een christelijk Hongarije, zoals het 1000 jaar geleden ook gesticht was. Ze gebruikten de geschiedenis om de toekomst te rechtvaardigen. Eigenlijk onmogelijk, want Hongarije was daarvoor Heidens hebben die dan niet de eerste rechten en ook de Moslims hebben 145 jaar over Hongarije geheerst.

Echter voor de kerken had het antisemitisme ook grenzen. Voor de kerken was het Jodendom een religie en de Joden werden niet gezien als ras, zoals in Duitsland. Ook was de kerk bang dat de staat ging bepalen wat religieus was. Echter in 1944 deden de kerken weinig tegen de transporten van de hongaarse Joden naar Auswitz, wat voor de kerken toch te ver ging, maar de staat bepaalde hier wie een Jood was.

Aan het einde van mijn presentatie had ik dan nog twee discussiepunten die gerelateerd zijn aan de hongaarse situatie en ook aan het huidige Europa. Misschien mooi om even bij stil te staan:

- Tegenwoordig wordt gesproken over een Joods-christelijk Europa, zoals de Hongaren dit deden over een christelijk Hongarije. Kunnen wij met het verleden het heden en de toekomst legitimeren?
- De hongaarse kerken waren bang dat de staat ging bepalen wie religieus waren en wie niet. Toch moet ook in het heden de staat een positie innemen t.o.v. religie. De staat heeft namelijk in de maatschappij te maken met religie en moet er een mening overgegeven of er naar handelen. Maar mag de staat bepalen wat religieus is en wat niet of moet de staat dit?

Toch interessant en nuttig om vanuit een situatie in het verleden dan zo naar het heden te kijken, wij weten namelijk allemaal wat er door het streven naar een christelijk Hongarije met de Joden is gebeurd!

Boedapest

Ons reisgezelschap, helaas niet compleet.

Woensdag was het een moeilijke dag om de colleges te volgen, met mijn hoofd was ik al in Boedapest. Na het vak hermeneutiek had ik 1 uur om de bus te bereiken, die ons naar Boedapest zal brengen. Vanuit ons huis gingen we met z'n tweeën, Katharina en ik, verder gingen er nog vijf anderen mee en dit was een mooi reisgezelschap. Om de een of andere reden vertrokken we met veel kabaal, ik weet ook niet waarom, ik denk, omdat iedereen een lang en leuk weekend zou krijgen. In ons huis gingen er nog meer een weekend weg, naar andere bestemmingen.

Het geweldige uitzicht vanuit het
vissersbastion op het parlement.

De busreis was geweldig, om de een of andere reden zijn de treinen in Oost-Europa langzamer dan bij ons in het Westen en is de bus sneller. (Tsjechen vinden het niet leuk om te horen dat ze Oost-Europa zijn, dus om ze te plezieren kun je het beter hebben over Centraal-Europa) Ook is de bus erg comfortabel, lederen bekleding, televisie en er kwam drie keer een stewardess langs om drinken aan te bieden, wat inbegrepen was bij de prijs. De reis begon dus erg goed.

Bij nacht kwamen we aan in Boedapest en direct is te zien dat het een totaal andere stad is in vergelijking met Praag. Boedapest is een modernere stad qua indeling, de straten zijn echte avenues. Terwijl de straten in Praag echt Middeleeuws zijn. Daarnaast zijn er in Boedapest veel meer zwervers dan in Praag en is het openbaar vervoer erg verouderd, het metrostelsel in Boedapest is het oudste van het vasteland van Europa en dat is te zien! Wat wel gelijk is aan Boedapest en Praag is dat ze in beide steden verrassend goed kunnen koken, het eten is in beide steden erg goed.

Het vissersbastion.

In Boedapest hebben we natuurlijk alle toeristische attracties bekeken die er in de stad te vinden zijn. Voor mij was het bezoek aan de Joodse wijk erg nuttig, omdat ik volgende week een presentatie heb over de verhoudingen van de christenen t.o.v. de Joden in Hongarije en in Boedapest staat de grootste synagoge van Europa. Wat ik ook erg mooi vond om te zien was dat er ook Turkse invloeden waren in de architectuur, de Turken hebben voor de poorten van Wenen gestaan en hebben dus over Boedapest geheerst, dit was het vissersbastion en vanuit daar heb je ook een magnifiek uitzicht over Boedapest.

De ingang van de spa.

Een van de andere hoogtepunten van onze trip naar Boedapest was het bezoek aan een van de spa's, waar Boedapest bekend om staat. Na twee dagen wandelen in Boedapest waren we natuurlijk erg moe en konden we heerlijk genieten van de spa. Ook het prachtige weer hielp mee, in een van de baden konden we genieten van de ondergaande zon. 's Avonds werd het nog mooier, want toen werd het buiten al donker en dan zwem je in heerlijk warm water in een prachtig paleis tussen de lantaarns. Dit was een zeer ontspannende middag en avond.

De spa zoals die er van buiten uitziet.

Wat erg raar was, was dat niemand van ons treurig was om Boedapest te verlaten aan het einde van ons extra lange weekend (de klok werd naar de wintertijd gezet). Wat natuurlijk ook wel weer te begrijpen was, omdat het heerlijk was om na dit weekend weer naar huis te mogen (Praag). Heel bijzonder dat we bij het binnenrijden van Praag ons allemaal thuis voelden en dat we trots waren dat we in deze stad mogen wonen.

Praag voelde echt als thuiskomen!

Theresienstadt

Afgelopen dinsdag zijn we naar Theresienstadt geweest, dit uitstapje werd verzorgd door de faculteit. Voor de duidelijkheid Theresienstadt is zowel een stad alsook een concentratiekamp/gevangenis. In de Tweede Wereldoorlog werd deze stad helemaal tot een Joodse ghetto gemaakt, de Joden leefden hier in het begin onder vrij normale omstandigheden, maar het werd al gauw veel slechter.

De bedden waar de gevangenen met heel
veel tegelijk moesten liggen.

De graven met een Joods monument.

Ruimte zoals die er in de Tweede
Wereldoorlog uit zag.

Het deel van het kamp/de gevangenis is al heel oud, die werd al voor de Eerste Wereldoorlog gebruikt.

Het is heel raar om een concentratiekamp in het echt te zien. Je weet wat er in de Tweede Wereldoorlog gebeurt is en je hebt ook beelden gezien van concentratiekampen, maar om echt te zien hoe er geleefd werd dat is toch anders. En de vraag die bij mij steeds op kwam is: Hoe kunnen mensen dit ooit andere mensen hebben aangedaan? 

In het restaurant, waar we even aan
iets anders konden denken.

Het was een dag waarbij we begonnen met het In bezoeken van de gevangenis/het concentratiekamp. Daarna hebben we een museum bezocht over de cultuur die ontstond in de ghetto, dit ging over muziek, gedichten en tekeningen. Theresienstadt is tegenwoordig weer een normale stad, waar weer gewoon mensen wonen, werken en leven. We hebben voor de lunch dan ook in een restaurant gegeten in Theresienstadt. Het eten en de sfeer waren beide erg goed in het restaurant. Na het restaurant zijn we nog naar een ander museum geweest over het leven in een concentratiekamp. Aan het einde van de dag hebben we nog een begraafplaats en crematorium bezocht. Normaal moet een uitstapje leuk zijn, wat moeilijk van dit uitstapje gezegd kan worden. Toch was het zeer interessant en ik vind het belangrijk dat we de concentratiekampen blijven bezoeken ook al is het niet leuk, het is heel belangrijk dat we weten wat mensen elkaar aan kunnen doen.

We zijn afgelopen weekend naar Boedapest geweest en daarover bericht ik in mijn volgende blog.

Achterlopen NL en conferentie Heidelberg

Wat ik vergeten ben te vertellen en wat misschien wel een erg leuk weetje is voor jullie is dat Nederland een beetje achterloopt in hun relatie met de Tsjechische Republiek. Toen ik mijn adres ging wijzigen bij de DUO stond de Tsjechische Republiek er niet bij. Ik moest mij inschrijven in Tsjechoslowakije, misschien dat ik ze nog een brief ga schrijven.





Beste regering van Nederland,


sinds 1993 bestaat Tsjechoslowakije niet meer. Tegenwoordig zijn dit de Tsjechische Republiek en Slowakije. In jullie gegevens is dit nog niet correct.


Met vriendelijke groeten,
 uw burger Remco



Zo dat was een bizar weetje denk ik. Verder begint het leven in Praag al erg te wennen. Maandag was ik met Marcel naar een concert geweest, ik verwachtte een zeer grote concertzaal, maar deze was erg klein en er waren misschien maar 50 mensen. Toch was er de beste violist van Tsjechie. Een van de bezoekers die ik tijdens de pauze sprak, was een medewerker van de Georgische ambassade, dankzij het boek van de Firstlady van Georgie (een nederlandse), wist ik vrij veel van haar land en dat vond ze erg leuk, waardoor ze me uitnodigde om de volgende dag een lezing bij te wonen van de Ambassadrice van Georgie. En deze lezing van de ambassadrice was zeer interessant, alleen had ze een wel erg positief beeld van haar land, het enige negatieve dat ze kon noemen over haar land was dat het aan Rusland grensde.

Verder ben ik begonnen met hardlopen in Praag, ik dacht dat dit onmogelijk zou zijn, want de straten, het verkeer enzovoorts zijn niet echt geschikt voor fietsers en wandelaars. Ik heb een fietser gezien in Praag de afgelopen maand en ik zag auto's die hun raam open deden en de man begonnen uit te schelden. Fietsen is dus ook geen aanrader in Praag. Uiteindelijk heb ik langs de rivier de Moldau (Vltva) een mooie route gevonden om hard te lopen en gelukkig krijg ik dus weer wat beweging. In Nederland kreeg ik nog beweging door te reizen (fietsen), en hier is alles wel heel dichtbij.

Ook heb ik met vrienden een Tsjechische film gekeken, die we heel graag wilden zien. Kosi Přibeh, het verhaal van de geit. Dit is de eerste computergeanimeerde film van Tsjechië en speelt zich af in het middeleeuwse Praag. Ook komen er gebouwen in voor waarop ik uitzicht heb vanuit mijn kamer en het is wel erg leuk om te zien dat die ook computergeanimeerd zijn. De kwaliteit is wel anders dan van Disney of Pixar, maar het publiek is natuurlijk ook veel kleiner. Voor mensen die in Tsjechië wonen is het echt ontzetten leuk.
Hier de link van de trailer: Trailer Kosi Přibeh, met engels ondertitels
Erg leuk om te kijken als je in Praag woont.

Verder hebben we afgelopen weekend een conferentie gehad met Heidelberg, er waren allemaal studenten uit Heidelberg uitgenodigd om naar Praag te komen en om lezingen, discussies enz. te houden. Het thema was: Recognizing the signs of contemporary history. Na de lezingen en discussies hebben we nog aan sightseeing gedaan met deze studenten en we hebben een villa bezocht onder de architectuur van Bilek, maar een tip ga hier niet heen als je in Praag bent, Praag heeft namelijk ook mooie gebouwen.

Aankomende dinsdag gaan we met de internationale studenten naar Theresienstadt (Terezin), het concentratiekamp, dit lijkt me erg interessant en ik hoop hier in mijn volgende blog wat over te kunnen vertellen. Na deze dinsdag gaan we op woensdag een weekend naar Boedapest, hier heb ik ook erg veel zin in.

Forum 2000 en meeting met Daniel Fajfr

De schitterende
herfstkleuren van Praag

Momenteel ben ik al meer dan een maand in Praag en het bevalt nog steeds erg goed. De herfst in Praag is schitterend, de parken veranderen in de mooiste kleuren en het mooie is, is dat de zon vaak nog schijnt. Wel begin je al te voelen dat de winter er aan komt, het voelt echt als een winterkou. Ik heb alleen nog niet echt het idee dat ik het echte Tsjechië heb leren kennen, maar ik hoop dat dit nog komt.

De dansende gebouwen

Eindelijk heb ik ook de dansende gebouwen in Praag gezien van Frank O. Gehry. Ik vind deze architectuur erg mooi. En het leuke is dat er een Nederlands

bedrijf in zit. 

In het Žofin Palace

Afgelopen maandag en dinsdag was het Forum 2000. Een congres georganiseerd door Václav Havel, de voormalige President van Tsjechië. Dit is een congres die al voor de 14e keer was georganiseerd en waarbij allerlei interessante sprekers uit de hele wereld waren uitgenodigd. Op een gegeven moment werd er gezegd dat de experts hun expertise bij deze mensen vandaan halen. Het congres vond plaats in het Žofin Palace op de beste locatie van Praag en Tsjechië, het was dus maar vier minuten lopen van mijn huis. Het thema van dit congres was: 'The World we want to live in!', wat mij direct al erg aansprak. De eerste dag ging ik alleen, een mooie gelegenheid om andere interessante mensen te leren kennen. Tijdens de lunch bleek al dat het zeer bijzonder was dat ik als student was uitgenodigd. De eerste lezing die ik bezocht was: 'The world we want to live in: the asian perspective.' Daarna bezocht ik nog op maandag: 'Planetary environmental boundaries', weer een interessante lezing. 

De lunch die veel beter is dan in de Mensa en ook
nog eens goedkoper, gratis!

Op dinsdag was ik niet meer alleen, Vytek, Nina en Jennifer hebben ook lezingen op deze dag bezocht. Ik bezocht: 'Territory and Religion', waarbij ik de spreken Satish Kumar zeer boeiend vond en een man met zeer mooie en goede ideeën, hoewel misschien te optimistisch. Hij vond dat we alleen in vrede kunnen leven als we ons menszijn (eigenlijk ons lidmaatschap van de aarde) boven al onze andere identiteiten uit doen stijgen. Ik vond dit een erg mooi idee en vertelde op een zeer boeiende wijze hoe hij voor zijn idealen uitkwam. Dit was echt iemand die je kippenvel kon bezorgen. De tweede lezing, na de geweldige lunch, ging over religie en globalisatie. Bij de laatste lezing wilde ik eigenlijk een andere bezoeken, maar omdat we na deze lezing Václav Havel konden ontmoeten hebben we de lezing over de limieten van urbanisatie gevolgd welke toch zeer interessant was. Tijdens de vragenronde van een van deze lezingen bleek hoe bijzonder het was dat wij als studenten hier waren verzeild. De eerste vraag werd gesteld door de minister van economische zaken van Tsjechië, de tweede door een ambassadeur enz. 

Het panel tijdens een van de lezingen, let ook op het
mooie gebouw achter het panel.

Na de ontmoeting met deze wereldlijke leiders, was het tijd om eens kennis te maken met een geestelijk leider. (eigenlijk waren er maandag en dinsdag ook geestelijk leiders, waaronder de opperrabijn van de VS). Marcel had voor mij een gesprek geregeld met Daniel Fajfr, de geestelijk leider van de Cirkev Bratrska, waar heel toevallig mijn huisgenoot een lid van is. Ik vertelde dat ik met Daniel Fajfr een lunch zou hebben en vroeg of hij die kende, hij zei dat hij wel iemand kende die zo heette, maar dat dit iemand anders moest zijn. Uiteindelijk ging het natuurlijk wel om deze persoon. Daniel Fajfr was zeer interessant om te ontmoeten, omdat zijn vader tijdens het communisme was opgepakt voor zijn religieuze overtuiging. Ook hijzelf werd vaak bespioneerd of tegengewerkt. Vooral de verhalen over hoe ze het communistische regime voor de gek hielden waren erg leuk om te horen. Maar ook de verhalen waarbij ze vaak tegengewerkt werden, vertelde hij soms met veel humor/relativisme. Wel bleek ook heel duidelijk dat het in de dorpen zwaarder was dan in Praag, in Praag waren de mensen veel anoniemer. 

Aan het einde van de conferentie hadden we nog een
borrel, alles op kosten van de EU en Havel.

Vandaag heb ik mijn eerste presentatie gegeven in Praag. Deze presentatie ging over Nasser, Nasserism and his impact on the Middle East. Helaas ging er technisch veel fout, mijn laptop kon niet aangesloten worden op een beamer en de docent had geen laptop die Keynote kon lezen, terwijl ik mijn presentatie had omgezet in Powerpoint. Uiteindelijk heb ik mijn laptop omgedraaid en heeft iedereen op het kleine scherm naar mijn presentatie gekeken die verder erg goed ging. 

Voor aankomende week nog niet veel plannen, wel gaan we in Oktober nog een concentratiekamp bezoeken, Theresienstadt, waar ik zeer benieuwd naar ben. Ook gaan we eind oktober de stad Boedapest bezoeken. 

Matriculatie en de cursussen

Het schitterende Narodni Divadlo van binnen.

In mijn vorige blog had ik nog moeten schrijven dat we zijn gematriculeerd (dit vond niet plaats in het museum van martelwerktuigen). Dit was ik vergeten, maar is toch zeker de moeite waard om te vermelden en daarom schrijf ik er nu over. Ons, studenten werd gevraagd om nette kleren aan te trekken, het mochten geen jeans zijn. We waren uitgenodigd in een zeer grote zaal en daar kwamen we bijeen en daarna begon de optocht van faculteitsprominenten in zeer traditionele kleding (lees van rond 1348, oprichting van de faculteit). Hier werd een soort preek gehouden (in het Tsjechisch, dus niet te volgen) over de universiteit en over wat er van ons studenten werd verwacht. Uiteindelijk moesten alle studenten een soort scepter aanraken met twee vingers en aan de rector beloven dat wij ons als een goede student van de Karlova Univerzita zullen gedragen. We zeiden: 'Slibuju!' Ik beloof het'. Een erg leuk theater.

Ook zijn we weer naar de opera geweest, dit keer waren we naar een Tsjechische opera: Rusalka. Deze duurde zeer lang, maar we hadden zeer goede plaatsen, helaas konden we daardoor niet bij elkaar zitten. Rusalka was een zeer lange opera, het duurde meer dan vier uur, maar het is geweldig om in zo'n mooi gebouw een voorstelling bij te wonen.

Ook het Narodni Divadlo van binnen, met het podium.

Daarnaast zijn ook de lessen nu echt begonnen en we hebben zelfs al huiswerk. Gelukkig bevalt het tot nu toe allemaal zeer goed. Wel willen de docenten dat we allemaal presentaties maken. Aankomende donderdag heb ik al mijn eerste presentatie en die gaat over President Nasser and Nasserism. Over het algemeen zijn de vakken goed te volgen, helaas wordt er voor de faculteit veel verbouwd en dit veroorzaakt in sommige lokalen erg veel lawaai en dan zijn de lessen echt heel moeilijk te volgen.

Aankomende week is het Forum 2000, een congres georganiseerd door de voormalige President van Tshechië, Vaclav Havel. Hier komen zeer interessante sprekers en je hoefde je alleen maar op te geven, de uitnodigingen heb ik al. Het thema van dit congres is: The World we want to live in. Het is een zeer breed thema en er zijn ook zeer veel verschillende lezingen. Tevens heb ik aankomende woensdag een lunch met een geestelijk leider waarvan de vader tijdens het communisme in de gevangenis heeft gezeten. Ik denk dat ook dit een zeer interessant gesprek wordt.